|
Geboren 5 november 1980 te Gent Cotman Kenny legt zich vooral toe op monumentale, geabstraheerde beelden van menselijke figuren. Cotman’s beelden worden gevormd door zijn zuivere gevoel voor emotie wat resulteert in massa, volume, vlak en contour, holten en bollingen en een eenheid van conceptie. De grote betonnen beelden van Cotman geven de tot zijn elementaire grondvorm teruggebrachte mens weer. Vooral de vrouw als beschermende moeder vormt een belangrijk uitgaanspunt dat regelmatig terugkomt. In zijn beginperiode werd hij vooral beïnvloed door de primitieve kunst waarin vooral de fauna van de polaire gebieden centraal stonden. Zijn beeldend werk werd daarna gekenmerkt door het verkennen van de menselijke figuur en van organische vormen in de natuur. Hij verkoos om te werken met de zuivere natuurlijke materie van de boom om breuklijnen in de beelden te verkrijgen. Deze staan symbolisch voor de emotionele pijn die de groei en de kracht beïnvloeden, die de boom illustreert. Na het overlijden van z’n grootmoeder die voor hem de zuivere moederfiguur betekende, begon een nieuwe ontwikkeling. De beelden werden vervaardigt in beton met een ruwheid en een kracht van een rots. Deze om de eeuwigheid van z’n emoties te weerspiegelen en hun onsterfelijkheid te benaderen. Hij vertaalde de inspiratie van rotsen, bergen en bomen in dramatisch gevoelige beelden. Cotman stelt dat het mogelijk is om iets niet menselijk zoals het landschap, in de menselijke figuur uit te drukken, en rotsen, bergen en ravijnen suggereren. Het beste voorbeeld vindt je terug in z’n recente werk Sagarmatha waarin de beschermende moeder met twee kinderen centraal staat en de berg met besneeuwde toppen geïntrigeerd is. Sagarmatha (Sanskriet) staat synoniem met de himalaya, de hoogste berg ter wereld en betekent letterlijk ‘moeder van het universum’. |
